Bu haber kez okundu.

KAN TURALI DESTANI

Kanglı koca der: “Dostlar, babam öldü ben kaldım, yerini yurdunu tuttum, yarınki gün ben öleceğim oğlum kalacak, bundan daha iyisi yoktur ki (en iyisi) gözüm görürken oğul gel seni evlendireyim.” dedi. Oğlan der: “Baba madem ki beni evlendireyim diyorsun, bana lâyık kız nasıl olur?” Kan Turalı der: “Baba ben yerimden kalkmadan o kalkmış olmalı, ben kara koç atıma binmeden o binmiş olmalı, ben kanlı kâfir eline varmadan o varmış bana baş getirmiş olmalı.” dedi. Kanglı Koca der: “Oğul sen kız istemezmişsin, bir yiğit bahadır istermişsin, onun arkasında yiyesin içesin hoş geçesin (gününü gün edesin).” Der: “Evet canım baba öyle isterim, ya varasın cici bici Türkmen kızını alasın, birdenbire kayayım üzerine düşeyim, karnı yırtılsın.” dedi. Kanglı Koca der: “Oğul kız görmek senden, mal rızk vermek benden.” dedi. 

Böyle diyince yiğitler ejderhası Kan Turalı yerinden kalktı. Kırk yiğidini yanına aldı. İç Oğuz’u gördü, kız bulamadı. Çekildi geri döndü, evlerine geldi. Babası der: “Oğul kız buldun mu?” Kan Turalı der: “Yıkılsın Oğuz elleri, bana yarar kız bulamadım baba.” dedi. Babası der: “Hey oğul kız dileyip varan böyle varmaz.” Kan Turalı der: “Ya nasıl varır baba?” dedi. Kanglı Koca der: “Oğul sabah varıp öğlen gelmek olmaz, öğlen varıp akşam gelmek olmaz, oğul sen mala dört elle sarıl, yığ, ben sana kız aramağa gideyim.” dedi. 

Kanglı Koca sevine kıvana kalktı. Ak sakallı çok yaşlı (pir) ihtiyarları yanına aldı. İç Oğuz’a girdi, kız bulamadı. Dolandı Dış Oğuz’a girdi, bulamadı. Dolandı Tırabuzan’a geldi. 

Meğer Tırabuzan tekürünün (melikinin, kâfir beyinin, tekfurunun)bir fevkalâde güzel dilber kızı var idi. Sağına soluna iki çift yay çekerdi. Attığı ok yere düşmezdi. O kızın üç canavar kalınlığı kaftanlığı (başlığı, çeyizliği) var idi. “Kim o üç canavarı bastırsa yense öldürse kızımı ona veririm” diye vâd eylemişti. Bastıramasa başını keserdi. Böylelikle otuz iki kâfir beyinin oğlunun başı burç bedeninde kesilip asılmıştı. O üç canavarın biri kükremiş aslan idi, biri kara boğa idi, biri de kara erkek deve idi. Bunların her birisi bir ejderha idi. Bu otuz iki baş ki burçta asılmıştı, kükremiş aslan ile kara erkek devenin yüzünü görmemişlerdi, ancak boğa boynuzunda helâk olmuşlardı. 

Kanglı Koca bu başları ve bu canavarları gördü, başında olan bit ayağına toplandı (korkudan ve hayretten dona kaldı). Der: “Varayım oğluma doğru haber vereyim, hüneri var ise gelsin alsın, yoksa evdeki kıza razı olsun.” dedi. 

At ayağı çabuk (yel gibi), ozan dili çevik olur. Kanglı koca giderek geldi Oğuz’a çıktı. Kan Turalı’ya haber oldu, “Baban geldi.” dediler. Kırk yiğit ile babasına karşı vardı. Elini öptü, der: “Canım baba bana yarar kız buldun mu?” Der: “Buldum oğul hünerin var ise.” dedi. Kan Turalı der: “Altın akçe mi ister, katır deve mi ister?” Babası der: “Oğul hüner gerek hüner.” dedi. Kan Turalı der: “Baba yelesi kara cins atıma eyer vurayım, kanlı kâfir eline akın edeyim, baş keseyim, kan dökeyim, kâfire kan kusturayım, kul hizmetçi getireyim, hüner göstereyim.” Kanglı Koca der: “Hay canım oğul hüner dediğim o değil. O kız için üç canavar beslemişler. Kim ki o üç canavarı bastırır, o kızı ona verirler. Bastırıp öldürmese onun başını keserler burca asarlar.” Kan Turalı der: “Baba bu sözü sen bana dememeliydin, madem ki dedin, elbette varmalıyım, başıma kakınç, yüzüme dokunç (yüze vurulan), olmasın, kadın ana bey baba esen kalın.” dedi. Kanglı koca der: “Gördün mü ben bana nettim, oğlana korkunç haberler vereyim, belki gitmez döner.” dedi. Kanglı koca burada söylemiş, görelim hanım ne söylemiş: 

Der: 
Oğul senin varacağın yerin 
Dolamaç dolamaç yolları olur 
Atlı batıp çıkamaz onun balçığı olur 
Alaca yılan sökemez onun ormanı olur 
Gök ile boy ölçüşen onun kalesi olur 
Göz kakarak gönül alan onun güzeli olur 
Hay demeden baş getiren cellâdı olur 
Sırtında kalkan oynar yayası olur 
Yaman yerlere yeltendin geri dön 
Ak sakallı babanı ihtiyarcık olmuş ananı ağlatma 

dedi. Kan Turalı kızdı, der: 

Ne söylüyorsun ne diyorsun canım baba 
Bu kadar işten korkan yiğit mi olur 
Alp ere korku vermek ayıp olur 
Dolamaç dolamaç yollarını 
Kadir kor ise geceleyin at sürüp geçeyim 
Atlı batıp çıkamaz onun balçığına kumlar döşeyeyim 
Alaca yılan sökemez ormanını 
Çakmak çakıp ateşe vereyim 
Gök ile boy ölçüşen kalelerini 
Kadir kor ise yapayım yıkayım 
Göz kakarak gönül alan güzelinin boynunu öpeyim 
Sırtında kalkan oynar yayasının 
Kadir kor ise başını keseyim 
Ya varayım ya varmayayım 
Ya geleyim ya gelmeyeyim 
Ya kara erkek devenin göğsü altında kalayım 
Ya boğanın boynuzuna ilişeyim 
Ya kükremiş aslanın pençesinde didileyim 
Ya varayım ya varmayayım 
Ya geleyim ya gelmeyeyim 
Yine görünceye kadar bey baba hatun ana esen kalın 

dedi. Gördüler ki namus için durmuyor, dediler: “Oğul uğurun açık olsun, sağ esen varıp gelesin.” dediler. Babasının anasının ellerini öptü. 

Kırk yiğidini yanına aldı. Yedi gün yedi gece at koşturdular. Kâfirin hudut boyuna eriştiler, çadır diktiler. Koşucu atını koşturup Kan Turalı gürzünü göğe atıyor, inip yere düşmeden kavrıyor, tutuyor, 

Kırk eşim kırk arkadaşım 
Yüğrük (koşucu) olsa yarışsam 
Hak Taâla inayet eylese 
Üç canavarı öldürsem 
Güzeller sultanı sarı elbiseli Selcen Hatunu alsam 
Babamın anamın evine dönsem 
Hey kırk eşim kırk arkadaşım 
Kırkınıza kurban olsun benim başım 

diye söylüyordu. 

Bunlar bu sözde iken meğer hanım teküre haber vardı. “Oğuz’dan Kan Turalı derler bir yiğit var imiş, kızını istemeğe geliyor.” dediler. Kâfirler yedi ağaç yer karşı geldiler, “Neye geldiniz bey yiğitler?” dediler. “Karşılıklı vermeğe almağa geldik.” dediler. İzzet hürmet eylediler. Ak çadır diktiler, alaca halı düşediler, ak koyun kestiler, yedi yıllık al şarap içirdiler. Alıp bunları teküre getirdiler. 
Tekür taht üzerinde oturmuştu. Yüz kâfir gizlice giyimini (zırhını) giyinmişti. Yedi kat meydanı dolandı geldi. Meğer kız meydanda bir köşk yaptırmıştı. Bütün yanında olan kızlar al giymişlerdi, kendisi sarı giymişti, yukarıdan temâşa ediyordu. Kan Turalı geldi, kara şaykalı (şavka denilen bir cins kumaştı) teküre selâm verdi. Tekür selâm aldı. Alaca halı döşediler, oturdu. Tekür der: “Yiğit nereden geliyorsun?” Kan Turalı yerinden kalkı verdi, sallana sallana yürüdü, ak alnını açtı, ak bileklerini sıvadı, dedi ki: 

Karşı yatan kara dağını aşmağa gelmişim 
Akıntılı suyunu geçmeğe gelmişim 
Dar eteğine geniş koltuğuna sığınmaya gelmişim 
Tanrı buyruğu ile Peygamber kavli ile 
Kızını almağa gelmişim 

dedi. Tekür der: “Bu yiğidin sözü hızlı, eğer elinde hüneri var ise.” Tekür der: “Bu yiğidi anadan doğma soyundurun.” 

Soyundurdular. Kan Turalı altınlı ince keten bezini beline sardı. Kan Turalı’yı alıp meydana getirdiler. Kan Turalı cemâl (yüz güzelliği) ve kemal sahibi idi. Oğuz’da dört yiğit yüz örtüsü ile gezerdi. Biri Kan Turalı, biri Kara Çöğür ve oğlu Kırk Kınak ve boz aygırlı Beyrek. Kan turalı yüz örtüsünü sıyırdı açtı. Kız köşkten bakıyordu, eli ayağı gevşedi, kedisi miyavladı, avsıl (bir sığır hastalığı, buna yakalanan hayvanın ağzından su akar) olmuş dana gibi ağzının suyu aktı. Yanındaki kızlara der: “Hak Taâla babamın gönlüne merhamet lütfetse de başlık kesip beni o yiğide verse, bunun gibi yiğit yazık olur ki canavarlar elinde helâk olsun.” dedi. 

Bu sırada demir zincirle boğayı getirdiler. Boğa dizini çöktü, boynuzu ile mermer taşı yuğurdu peynir gibi ditti. Kâfirler der: “Şimdi yiğidi atar, yıkar, yere serer, delik deşik eder, yıkılsın Oğuz elleri, kırk yiğit bir bey oğlu ile bir kızdan ötürü ölmek ne oluyor.” dediler. Bunu işitince kırk yiğit ağlaştılar. Kan turalı sağına baktı kırk yiğidini ağlar gördü, soluna baktı öyle gördü. Der: “Hey kırk eşim kırk arkadaşım, niye ağlıyorsunuz, kolca kopuzumu getirin övün beni.” dedi. Burada kırk yiğit Kan Turalı’yı övmüşler, görelim hanım nasıl övmüşler: 

Der: 

Sultanım Kan Turalı 
Kalkarak yerinden doğrulmadın mı 
Yelesi kara cins atına binmedin mi 
Arku Beli Ala Dağı 
Avlayarak kuşlayarak aşmadın mı 
Babanın ak otağının eşiğinde 
Hizmetçiler inek sağar görmedin mi 
Boğa boğa dedikleri 
Kara inek buzağısı değil midir 
Alp yiğitler hasmından kaygılanır mı olur 
Sarı elbiseli Selcen Hatun köşkten bakar 
Kime baksa aşk ile ateşe yakar 
Kan Turalı sarı elbiseli kız aşkına bir hû (Hû diye seslenmek Allah!.. derviş selâmı) 

dedi. 

“Bre boğanızı koyu verin gelsin.” dedi. Boğanın zincirini aldılar, salı verdiler. Boynuzu elmas mızrak gibi. Kan Turalı’nın üzerine hücum etti. Kan Turalı adı güzel Muhammed’e salâvat getirdi, boğanın alnına öyle bir yumruk vurdu ki boğayı kıçı üzerine çökertti. Alnına yumruğunu dayadı, sürdü meydanın başına çıkardı. Çok uğraştılar. Ne boğa yener, ne Kan Turalı yener. Küt küt boğa solumağa başladı. Ağzı köpüklendi. Kan Turalı der: “Bu dünyayı erenler akıl ile bulmuşlardır, bunun önünden sıçrayayım, ne hünerim var ise ardından göstereyim.” dedi. Adı güzel Muhammed’e salâvat getirdi, boğanın önünden savruldu. Boğa boynuzu üzerine dikildi. Kuyruğundan üç kere kaldırıp yere attı. Kemikleri hurdahaş oldu. Bastı boğazladı. Bıçak çıkarıp derisini yüzdü. Etini meydanda bırakarak derisini Tekür’ün önüne getirip der: “Yarın sabah kızını bana veresin.” dedi. Tekür der: “Bre kızı verin, şehirden sürün, çıksın gitsin.” dedi. Tekür’ün kardeşi oğlu var idi, der: “Canavarların sultanı aslandır, onunla da oyun göstersin, kızı ondan sonra verelim.” dedi. 

Vardılar aslanı çıkardılar, meydana getirdiler. Aslan haykırdı, meydanda ne kadar at var ise kan kaşandı. Yiğitleri der: “Boğadan kurtuldu, aslandan nasıl kurtulsun” dediler, ağlaştılar. Kan Turalı yiğitlerini ağlar gördü, der: “Bre alca kopuzumu ele alın beni övün, sarı elbiseli kız aşkına bir aslandan döneyim mi” dedi. Arkadaşları burada söylemiş, görelim hanım ne söylemiş: 

Der: 

Sultanım Kan Turalı 
Akça sazlar içinde sarı deriler görüp taylar basan 
Kara çelik öz kılıçtan dönmeyen 
Ak kirişli katı yaydan korkmayan 
Ak tüylü delici oktan çekinmeyen 
Canavarlar sultanı kükremiş aslan kıran (büyük, en büyük, heybetli) 
Alaca köpek yavrusuna kendisini dalatır mı 
Alp yiğitler savaş günü hasmından kaygılanır mı 

dediler. 

Sarı elbiseli Selcen Hatun köşkten bakar 
Kime baksa aşk ile ateşe yakar 
Kan Turalı sarı elbiseli kız aşkına bir hû 

dedi. 

Kan Turalı, “Bre kâfir aslanını koyu ver gelsin.” dedi. “Kara çelik öz kılıcım yok ki kapıştığı zaman iki biçeydim, sana sığındım cömertler cömerdi gâni Tanrı, medet.” dedi. Aslanı koyu verdiler, sürdü geldi. Kan turalı bir çoban keçesini eline doladı, aslanın pençesine sunu verdi. Adı güzel Muhammed’e salâvat getirdi, aslanın alnını gözetip öyle bir vurdu ki, yumruk çenesine dokundu ufattı. Ensesinden tuttu belini yüzdü, sonra kaldırıp yere vurdu, hurdahaş oldu. Tekür’ün önüne geldi, dedi: “Dost, kızını bana ver .” dedi. Tekür der: “Kızı getirin verin, bu yiğidi gözüm gördü, gönlüm sevdi, ister dursun ister gitsin.” dedi. Yine kardeşi oğlu der: “Canavarların başı devedir, onunla da oyununu oynasın.” dedi. “Ondan sonra kızı verelim.” dedi. 
Tanrı’dan inayet olunca beyin paşanın himmeti Kan Turalı’nın oldu. Tekür “Devenin ağzını yedi yerden bağlayın.” dedi. Hasut kâfirler bağladılar, yularını sıyırıp salı verdiler. Kan Turalı fırlar devenin koltuğundan girer, fırlar çıkar. Sarhoş yiğit hem iki canavarla savaşmıştı, kaydı düştü. Altı cellât ensesine geldiler, yalın kılıç tuttular. Burada arkadaşlar söylemiş, görelim hanım ne söylemiş: 

Kalkarak Kan Turalı yerinden doğruluverdin 
Yelesi kara cins atına sıçrayıp bindin 
Elâ gözlü yiğitlerini yanına aldın 
Arku Beli Ala Dağı geceleyin aştın 
Akıntılı güzel suyunu geceleyin geçtin 
Kanlı kâfir eline geceleyin girdin 
Kara boğa geldiğinde hurdahaş eyledin 
Kükremiş aslan geldiğinde belini büktün 
Kara erkek deve geldiğinde niye geçtin (kendinden geçtin) 
Kara kara dağlardan haber aşar 
Kanlı kanlı sulardan haber geçer 
Kudretli Oğuz eline haber varır 
Kanglı koca oğlu Kan Turalı netmiş derler 
Kara boğa geldiğinde kıpırdatmamış 
Kükremiş aslan geldiğinde belini bükmüş 
Kara erkek deve geldiğinde niye geçmiş derler 
Büyük küçük kalmaz söz eder 
Yaşlı kadın erkek dedikodu eder 
Ak sakallı baban dertli olur 
İhtiyarcık olmuş anan kan yaş döker 
Hanım kalkarak yerinden doğrulmazsan 
Altı cellât ensende yalın kılıç tutar 
Birdenbire güzel başını keser 
Aşağıdan yukarı bakmaz mısın 
Karşına alaca kaz geldi şahinini atmaz mısın 
Sarı elbiseli Selcen Hatun işaret eder görmez misin 
Seni deve burnundan perişan olur dediler bilmez misin 
Sarı elbiseli Selcen Hatun köşkten bakar 
Kime baksa aşk ile ateşe yakar 
Kan Turalı sarı elbiseli kız aşkına bir hû 

dedi. Kan Turalı ayağa kalktı. Der: “Bre ben bu devenin burnuna yapışınca o kız sözü ile yapıştı derler, yarın Oğuz eline haber varır, deve elinde kalmıştı kız kurtardı derler, bre kolca kopuzumu çalın övün beni, yaradan kadir Tanrı’ya sığındım, bir erkek deveden döneyim mi, inşallah bunun da başını keseyim.” dedi. Yiğitleri Kan Turalı’yı övüp söylemiş, görelim hanım ne söylemiş: 

Kapkayalar başında yuva tutan 
Kadir ulu Tanrı’ya yakın uçan 
Mancınığı ağır taştan vızıldayıp müthiş inen 
Arı gölün ördeğini şakıyıp alan 
Koca üveyik dipte yürürken çekip yüzen 
Karıncığı aç olsa kalkıp uçan 
Cümle kuşlar sultanı kartal kuşu 
Kanadıyle saksağana kendisini bağırtır mı (şakıtır mı) 
Alp yiğitler savaş günü hasmından kaygılanır mı 

dediler. 

Sarı elbiseli Selcen Hatun köşkten bakar 
Kime baksa aşk ile ateşe yakar 
Kan Turalı sarı elbiseli kız aşkına bir hû 

dedi. 

Kan Turalı adı güzel Muhammed’e salâvat getirdi, deveye bir tekme vurdu. Deve bağırdı. Bir daha vurdu, deve ayağı üzerinde duramadı yıkıldı. Basıp iki yerden boğazladı. Arkasından iki kayış çıkardı, tekürün önüne bıraktı, der: “Akıncıların okluğunun bağı, üzengisinin kayışı kopar, dikmek için lâzım olur.” dedi. Tekür der: “Vallah bu yiğidi gözüm gördü gönlüm sevdi.” dedi. 

Kırk yerde otağ diktirdi. Kırk yerde kızıl alaca gelin odası diktirdi. Kan Turalı ile kızı getirip gelin odasına koydular. Ozan geldi coşturucu havalar çaldı. Oğuz yiğidinin yüreği kabardı. Kılıcını çıkardı, yere çaldı, kertti, dedi ki: “Yer gibi kertileyim, toprak gibi savrulayım, kılıcıma doğranayım, okuma saplanayım, oğlum doğmasın, doğarsa on güne varmasın, bey babamın kadın anamın yüzünü görmeden bu gelin odasına girersem.” dedi. Evini çözdü, devesini bağırttı, kara koç atını kişnetti, geceyi gündüze kattı, göçtü. 

Yedi gün yedi gece at koşturdu. Oğuz’un hudut boyuna çıktı, çadır dikti. Kan Turalı der: 
Hey kırk eşim kırk arkadaşım 
Kurban olsun size benim başım 

Hak Taâla yol verdi vardım, o üç canavarı öldürdüm, sarı elbiseli Selcen Hatun’u aldım geldim, haber eyleyin babam bana karşı gelsin.” dedi. 

Kan Turalı baktı gördü bu konduğu yerde kuğu kuşları, turnalar, sülünler, keklikler uçuyorlar. Soğuk soğuk sular, çayırlar, çimenler… Selcen Hatun bu yeri güzel gördü, beğendi. İndiler yeme içme ile meşgul oldular. Yediler içtiler. 

O zaman da Oğuz yiğitlerine ne kaza gelse uykudan gelirdi. Kan Turalı’nın uykusu geldi, uyudu. Uyurken kız der: “Benim aşıklarım çoktur, ansızın dört nala gelmesin, tutup yiğidimi öldürmesinler, akça yüzlü ben gelini tutup babamın anamın evine iletmesinler.” dedi. Kan Turalı’nın atının giyimini sessizce tuttu giydirdi. Kendisi de giyimini sessizce tuttu giyindi. Mızrağını eline aldı, bir yüksek yere çıktı, bekledi. 

Meğer hanım Tekür pişman oldu. “Üç canavar öldürdüğü için bir kızcağızımı aldı gitti.” dedi. Gizlice kara elbiseli, mavi demirli altı yüz kâfir seçti. Gece gündüz at koşturdular. Ansızın yetiştiler. 

Kız hazır idi. Baktı gördü dört nala yetiştiler, atını oynattı, Kan Turalı’nın üzerine geldi. Söylemiş, görelim hanım ne söylemiş: 

Der: 

Gafil olma kara başını kaldır yiğit 
Elâ süzme güzel gözünü aç yiğit 
Pazularından ak ellerin bağlanmadan 
Ak alnın kara yere tepilmeden 
Birdenbire güzel başın kesilmeden 
Alca kanın yer yüzüne dökülmeden 
Hasım yetişti düşman erişti 
Ne yatıyorsun kalk yiğit 
Kapkayalar oynamadan yer oyuldu 
Yaşlı beyler ölmeden el boşaldı 
Kaynaşarak uğraşarak dağdan indi 
Tertiplenip üzerine düşman geldi 
Yatacak yer mi buldun yurt mu buldun 
Noldu sana 

diye seslendi. Kan Turalı sıçradı uyandı, ayağa kalktı, der: “Ne söylüyorsun güzelim.” dedi. Der: “Yiğidim, üzerine düşman geldi, uyandırmak benden, savaşıp hüner göstermek senden.” dedi. Kan Turalı gözünü açtı, göz kapaklarını kaldırdı. Gördü gelen at üzerinde, giyimini giyinmiş, mızrağı elinde. Yeri öptü, der: “Amennâ ve saddakna (iman ettik ve tasdik ettik, inandık), maksudumuz Hak Taâla katında hasıl oldu.” diyip arı sudan abdest aldı. Ak atına bindi, adı güzel Muhammed’e salâvat getirdi, kara elbiseli kâfire at sürdü, karşı vardı. Selcen Hatun at oynattı Kan turalı’nın önüne geçti. Kan Turalı der: “Güzelim nereye gidiyorsun” dedi. Der: “Bre yiğit, baş esen olsa börk bulunmaz mı olur, bu gelen kâfir çok kâfirdir, savaşalım, dövüşelim, ölenimiz ölsün, sağ kalanımız otağa gelsin.” dedi. 

Burada Selcen Hatun at sürdü. Hasmını bastırdı. Kaçanını kovalamadı, aman diyeni öldürmedi. Öyle sandı ki düşman bastırıldı. Kılıcının kabzası kan içinde otağa geldi, Kan Turalı’yı bulamadı. O sırada Kan Turalı’nın babası anası çıka geldi. Gördüler ki bu gelen kişinin kılıcının kabzası kanlı, oğlu görünmez. Haber sordular, görelim nasıl sordular: 
Anası der: 

Anam kişi kızım kişi 
Sabah erken yerinden kaklı verdin 
Oğlu tutturdun mu 
Birdenbire güzel başını kestirdin mi 
Kadın ana bey baba diye bağırttın mı 
Sen geliyorsun bir beyim görünmüyor bağrım yanıyor 
Ağız dilden birkaç kelime haber bana 
Kara başım kurban olsun gelin sana 

dedi. Kız bildi ki kaynanası kayın babasıdır. Kamçı ile işaret kılıp: “Otağa inin, nerede iner karışır toz var ise ve nerede karga kuzgun oynuyorsa orada arayalım” dedi. Atına mahmuz vurdu, bir yüksek yere çıktı, gözetledi. 

Gördü ki bir derenin içinde toz kâh toplanıyor kâh dağılıyor. Üzerine geldi. Gördü ki Kan Turalı’nın atını oklamışlar, yüzüne kan bürümüş, durmadan kanını siliyor, kâfirler üşüşüyor, kılıcını yalın eyliyor kâfiri önüne katıp kovalıyor. Selcen Hatun bunu böyle gördü, içine ateş düştü. Bir bölük kaza şahin girmiş gibi kâfire at sürdü. Bir ucundan kırıp kafiri öbür ucuna çıktı. 

Kan Turalı baktı gördü ki bir kimse düşmanı önüne katmış kovalıyor. Selcen olduğunu bilmedi. Burada söylemiş, görelim hanım ne söylemiş: 

Der: 

Kalkıp yerinden doğrulan yiğit ne yiğitsin 
Yelesi kara cins atına binen yiğit ne yiğitsin 
Birdenbire başlar kesen 
Destursuzca benim düşmanıma giren yiğit ne yiğitsin 
Destursuzca düşmana girmek bizim elde ayıp olur 
Bre yürü 
Doğan kuş olarak uçayım mı 
Sakalınla boğazından tutayım mı 
Ansızın senin başını ben keseyim mi 
Alca kanını yer yüzüne dökeyim mi 
Kara başını terkiye (atın arkasına, eyerin arkasına) asayım mı 
Bre belâsı gelmiş yiğit ne yiğitsin 
Çekilip dön 

dedi. Selcen Hatun burada söylemiş, görelim hanım ne söylemiş: 

Der: 

Hey yiğidim bey yiğidim 
Develer yavrusundan döner mi olur 
Kara koçta cins atlar 
Taycığını teper mi olur 
Ağıllarda akça koyun 
Kuzucağını süser mi olur 
Alp yiğitler bey yiğitler 
Sevgilisine kıyar mı olur 
Yiğidim bey yiğidim 
Bu düşmanın bir ucu ban bir ucu sana 

dedi. Kan Turalı bildi ki bu düşmanı basıp dağıtan Selcen Hatun’dur. Bir tarafına da kendisi girdi. Kılıç çekip yürüdü, kâfir başını kesti. Hasım bastırıldı, düşman kırıldı. 

Selcen Hatun Kan Turalı’yı at arkasına aldı çıktı. Giderken Kan Turalı’nın fikrine geldi ki: 

Kalkıp ey selcen Hatun doğrulduğunda 
Yelesi kara cins atına bindiğinde 
Babamın ak otağının eşiğine indiğinde 
Oğuz’un elâ gözlü kızı gelini destan anlattığında 
Herkes sözünü söylediğinde 
Sen orada durasın övünesin 
Kan Turalı perişan oldu 
At arkasına aldım çıktım diyesin 
Gözüm döndü gönlüm gitti 
Öldürürüm seni 

dedi. Selcen Hatun durumun ne olduğunu bilip söylemiş, görelim hanım ne söylemiş: 

Der: 

Bey yiğit 
Övünürse erkek övünsün aslandır 
Övünmekle kadın erkek olmaz 
Alacak yorgan içinde seninle sarmaşmadım 
Tatlı damak tutarak emişmedim 
Al duvağımın altından söyleşmedim 
Tez sevdin tez usandın kavat oğlu kavat 
Kadir Allah bilir ben sana 
Mûnisim yârım kıyma bana 

dedi. Kan Turalı der: “Yok, elbette öldürmem gerektir” dedi. Kız hiddetlendi, der: “Bre kavat oğlu kavat, ben aşağı kulpa yapışıyorum, sen yukarı kulpa yapışıyorsun, bre kavat oğlu, okunla mı, kılıcınla mı, gel beri konuşalım” dedi. 

Atını tepti, bir yüksek yere çıktı. Okluğundan doksan okunu yere döktü. İki okun temrenini çıkardı. Birini yaya taktı, birini eline aldı. Temrenli ok ile atmaya kıyamadı. Der: “Yiğit at okunu.” Kan Turalı der: “Kızların yolu evveldir, önce sen at” dedi. Kız bir oku Kan Turalı’ya attı. Şöyle ki başında olan bit ayağına indi. İleri gelip Selcen Hatun’u kucaklayıp barışmışlar, emişmişler. Kan Turalı burada söylemiş, görelim hanım ne söylemiş: 

Der: 

Işıl ışıl ışıldayan ince elbiselim 
Yere basmayıp yürüyen servi boylum 
Kar üzerine kan damlamış gibi kızıl yanaklım 
Çift badem sığmayan dar ağızlım 
Ressamların (veya kâtiplerin) çizdiği kara kaşlım 
Kurumsu (yanan kumaşın isli külü) kırk tutam kara saçlım 
Aslan soyu sultan kızı 
Öldürmeğe ben seni kıyar mıydım 
Kendi canıma kıyarım ben sana kıymam 
Ben seni deniyordum 

dedi. Selcen Hatun da burada söylemiş, görelim hanım ne söylemiş: 

Der: 

Kalkarak yerimden doğrulurdum 
Yelesi kara cins atıma binerdim 
Babamın ak otağından çıkardım 
Arku Bedi Ala Dağı avlardım 
Alaca geyik yabani geyik kovalardım 
Çekince bir ok ile vururdum 
Temrensiz ok ile yiğit seni deniyordum 
Öldürmeğe yiğidim ben seni kıyar mıydım 

dedi. Irağından yakınından geliştiler, gizli yaka tutarak koklaştılar, tatlı damak vererel emiştiler, ak boz atlara binerek koşuştular, bey babasının yanına eriştiler. 

Babası oğlancığını gördü Allah’a şükürler eyledi. Oğlu ile, gelini ile Kanglı Koca Oğuz’a girdi. Yeşil, alaca, güzel çimene çadır dikti. attan aygır, deveden erkek deve, koyundan koç kestirdi. Düğün etti, Kudretli Oğuz beylerini ağırladı. Altınlıca gölgeliğini dikip Kan Turalı gelin odasına girip muradına maksuduna erişti. 

Dedem Korkut gelerek neşeli havalar çaldı, destan söyledi deyiş dedi. gazi erenlerin başına ne geldiğini söyledi. 

Şimdi hani dediğim bey erenler 
Dünya benim diyenler 
Ecel aldı yer gizledi 
Fâni dünya kime kaldı 
Gelimli gidimli dünya 
Son ucu ölümlü dünya 

Ecel geldiğinde arı imandan ayırmasın. Kadir seni nâmerde muhtaç etmesin. Allah’ın verdiği ümidin kesilmesin. Ak alnında beş kelime dua kıldık, kabul olsun. Âmin diyenler Tanrı’nın yüzünü görsün. Derlesin toplasın günahınızı adı güzel Muhammed Mustafa’ya bağışlasın hanım hey!...

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.